Dinsdag 24 maart 2026 | 18.00 – 20.00 uur, ABVV – Hoogstraat 42, 1000 Brussel Vertaling: Frans – Spaans -Nederlands Inschrijving verplicht via de volgende link: https://forms.office.com/e/0sWtAnRpfM Concept van het evenement Ter gelegenheid van de 50e verjaardag van de staatsgreep van 24 maart 1976 in Argentinië willen we de herinnering aan het verzet tegen de […]

Dinsdag 24 maart 2026 | 18.00 – 20.00 uur, ABVV – Hoogstraat 42, 1000 Brussel
Vertaling: Frans – Spaans -Nederlands
Inschrijving verplicht via de volgende link: https://forms.office.com/e/0sWtAnRpfM

Concept van het evenement

Ter gelegenheid van de 50e verjaardag van de staatsgreep van 24 maart 1976 in Argentinië willen we de herinnering aan het verzet tegen de dictatuur levend houden. Hierbij staan we ook stil bij de de opkomst en het voortbestaan van extreemrechtse politieke projecten die de democratie, de arbeidersklasse en mensenrechtenorganisaties aanvallen en die de sociale en arbeidsrechten in Latijns-Amerika en de rest van de wereld willen ondermijnen.

Wat er in Argentinië gebeurt vandaag is een krachtig waarschuwingssignaal voor de politieke dynamiek die in Amerika en andere delen van de wereld, waaronder Europa, bezig is.

De militaire dictatuur die op 24 maart 1976 onder leiding van Jorge Rafael Videla werd ingevoerd, maakte zich schuldig aan systematische onderdrukking en economische hervormingen die een nefaste invloed hadden op de arbeidersklasse en de samenleving als geheel, en waarbij meer dan 30 000 mensen verdwenen.

Vandaag de dag, onder de regering van Javier Milei, duiken er opnieuw beleidsmaatregelen op die de rol van de staat, de arbeidsrechten en de sociale verworvenheden in vraag stellen.

Deze bijeenkomst heeft tot doel de gelijkenissen tussen het autoritaire verleden en het huidige beleid te bespreken vanuit een vakbonds- en internationalistisch perspectief. Gezien de opmars van autoritaire en regressieve projecten, is het van essentieel belang om de strategische allianties tussen vakbonden en maatschappelijke organisaties te versterken.

Deze activiteit maakt deel uit van de wereldwijde campagne 2026 van de Internationale Vakbondsconfederatie (IVV): Strijden voor democratie.

Programma

Moderator: Hanne Demuzere, IFSI – FGTB

18.00 – 18.15 uur | Introductie

  • Selena Carbonero Fernandez, Algemeen secretaris van het ABVV
  • Videoboodschap van Roberto Baradel, CTA-T
  • SOLIDAR

18.15 – 19.15 uur | Herinneringen en getuigenissen: ballingschap en verzet

  • De staatsgreep van gisteren: Pierre Galand, ere-senator.
  • Het verzet: getuigenissen van Argentijnse vluchtelingen, Angela Bofyls, Laura Gaud, Alicia Aguirre.
  • Argentinië vandaag: Claudio Guthmann, Amnesty International.

19.15 – 19.50 uur | Opening van het debat

Discussie met het publiek over de volgende vragen:

  • Welke parallellen kunnen we trekken tussen 1976 en de huidige situatie in Argentinië en Europa?
  • Welke allianties moeten worden gesmeed tegen de rechtse regeringen?
  • Wat betekent “strijden voor democratie” vandaag de dag vanuit het perspectief van de vakbondsbeweging?
  • Welke parallellen kunnen we trekken tussen 1976 en nu?
  • Hoe kunnen we de allianties tussen vakbonden en maatschappelijke organisaties versterken?
  • Welke rol kan internationale solidariteit vanuit België en Europa spelen?

19.50 – 20.00 uur | Conclusie en vooruitzichten

Oproep tot internationale solidariteit, Jordania Ureña Lora, adjunct-secretaris-generaal van het IVV

Achtergrond

De staatsgreep van 24 maart 1976 leidde in Argentinië tot een militaire dictatuur die politieke, vakbonds- en maatschappelijke organisaties systematisch onderdrukte. Toen het regime in december 1983 ten val kwam, was de balans verwoestend: 30.000 vermiste personen, waarvan 60 % werknemers, en meer dan 700 clandestiene detentiecentra in het hele land.

Meer dan 400 kinderen werden ontvoerd en toevertrouwd aan militaire families of hun naasten, waarbij hun ware identiteit werd achtergehouden. Duizenden Argentijnen werden gedwongen in ballingschap te gaan, wat de grootste ballingschap in de geschiedenis van het land vormde. De nationale industrie werd ontmanteld en duizenden werknemers verloren hun baan of werden gedwongen om precaire arbeidsomstandigheden te aanvaarden.

Het verzet van het volk kwam met name tot uiting in de moedige actie van ‘de abuelas de la plaza de mayo (de grootmoeders), die op zoek zijn naar hun verdwenen kinderen, die tot op vandaag zoeken naar verdwenen kleinkinderen. Op 30 maart 1983 vormde een hardhandig onderdrukte algemene staking een belangrijk moment in het verzet van de vakbonden. Twee dagen later, in een poging om aan de macht te blijven, begon de militaire junta de Falklandoorlog, een tragisch avontuur dat op een mislukking zou uitlopen. Enkele maanden later werd het regime gedwongen algemene verkiezingen te organiseren, die de terugkeer naar de democratie betekende.

Vandaag, 50 jaar later, onder de regering van Javier Milei, die de misdaden tegen de menselijkheid van de dictatuur ontkent, duiken opnieuw gelijkaardige discoursen, beleidsmaatregelen en acties op die herinneren aan dit pijnlijke verleden. Het doel van Milei is om het programma van de dictatuur voort te zetten en te voltooien wat deze niet heeft kunnen realiseren.

In twee jaar tijd heeft zijn regering een proces van ontmanteling van de staat in gang gezet, waarbij essentiële ministeries zoals Arbeid, Onderwijs en Sociale Ontwikkeling zijn afgeschaft. Overheidsinstanties die belast waren met de bescherming van personen met een handicap of met ernstige en langdurige ziekten zijn afgeschaft, evenals bepaalde maatregelen die kwetsbare kinderen en ouderen ondersteunden.

Duizenden bedrijven zijn gesloten en honderdduizenden werknemers zijn hun baan kwijtgeraakt, vaak op willekeurige wijze. De regering probeert momenteel een arbeidshervorming door te voeren die bijna een eeuw aan sociale wetgeving en arbeidsrechten teniet doet.

In deze context heeft deze bijeenkomst tot doel het debat, de herinnering en de internationale solidariteit te bevorderen en tegelijkertijd het belang te benadrukken van het ontwikkelen van gemeenschappelijke strategieën tussen vakbonden en maatschappelijke organisaties om de democratie en de sociale rechten te verdedigen.